Anonymous

this post was blocked due to violation of certain rules of friendship and editors behaviour

the new director

για να μην μπερδευόμαστε και υπάρξουν παρεξηγήσεις:

το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά ΔΕΝ έχει ψηφιστεί. 

Instantes

If I were able to live my life anew,
In the next I would try to commit more errors.
I would not try to be so perfect, I would relax more.
I would be more foolish than I've been,
In fact, I would take few things seriously.
I would be less hygienic.
I would run more risks,
take more vacations,
contemplate more sunsets,
climb more mountains, swim more rivers.
I would go to more places where I've never been,
I would eat more ice cream and fewer beans,
I would have more real problems and less imaginary ones.

I was one of those people that lived sensibly
and prolifically each minute of his life;
Of course I had moments of happiness.
If I could go back I would try
to have only good moments.

Because if you didn't know, of that is life made:
only of moments; Don't lose the now.

I was one of those that never
went anywhere without a thermometer,
a hot-water bottle,
an umbrella, and a parachute;
If I could live again, I would travel lighter.

If I could live again,
I would begin to walk barefoot from the beginning of spring
and I would continue barefoot until autumn ends.
I would take more cart rides,
contemplate more dawns,
and play with more children,
If I had another life ahead of me.

But already you see, I am 85,
and I know that I am dying.

Jorge Luis Borges

Tsapaganja by tzapa tsapou

bravo paidia

o michael albert gia th texnh.

mia arketa endiaferousa sunedeuksh tou m.albert oson afora th texnh. edw.

blackbird raum!

oi blackbird raum ine mia polu wraia folkopunk bada. gia na mh lew ta idia me to site parathetw edw mia eraia sunenteuksh kai uliko apto periodiko BABYLONIA.

the busking project!

prin apo ligous mines mou steilan ena minima sto couchsurfing kti tupoi pou kanane ena project kai thelane voitheia. to skeptiko htan se ena terastio taksidi pernwntas apo diaforetikes xwres kai hpeirous na katagrapsoun osous borousan apo kallitexnes pou kanane pragmata sto dromo. mousikes theatro skhnika blablabla. meta apo ligous mines fainetai na exoun mazepsei arketo uliko kai to apotelesma ine polu endiaferon. boreite na to deite edw.

endeiktika:



Made in Barcelona (longer) from The Busking Project on Vimeo.






Mai Balloon Artist from The Busking Project on Vimeo.

paris shit!

PARIS UNDERGROUND: exploring urban scenes from Panam[e] TV on Vimeo.




wraio ntokimanteraki gia tis "underground" skhnes tou parisiou. arketa endiaferon tsek kapou emfanizontai kai despite everything. ekei re paidi mou?

what's in the middle of a circle?

Φοβᾶμαι... του Μανόλη Αναγνωστάκη

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι
καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου
βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό».
Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ
πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου.
Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα
μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα
τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν.
Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν τὶς ταβέρνες
καὶ τὰ σπάζαν στὰ μπουζούκια κάθε βράδυ καὶ τώρα τὰ ξανασπάζουν ....
ὅταν τοὺς πιάνει τὸ μεράκι τῆς Φαραντούρη καὶ ἔχουν καὶ «ἀπόψεις».
Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἄλλαζαν πεζοδρόμιο ὅταν σὲ συναντοῦσαν
καὶ τώρα σὲ λοιδοροῦν γιατὶ, λέει, δὲν βαδίζεις ἴσιο δρόμο.
Φοβᾶμαι, φοβᾶμαι πολλοὺς ἀνθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ἀκόμη περισσότερο.

six degrees of seperation! Network science

Ξεκίνησε ως μύθος και κατέληξε ως μια πολυδιάστατη θεωρία κατά την οποία οποιοσδήποτε στον πλανήτη βρίσκεται κατά μέσο όρο έξι βήματα μακρυά από οποιονδήποτε άλλο.

Η υπόθεση πώς μάλλον υπάρχει κάποιος νόμος τον οποίο χρησιμοποιεί η φύση για να αυτοοργανώνεται και που τώρα υπόσχεται να ξεδιπλώσει αρκετά από τα πιο σκοτεινά μυστήρια του κόσμου μας

part 1

part 2

part 3

part 4

part 5

Street poetry + Sundays Song!

Εχω δει τωρα τελευταια, μερικες ηταν φωτογραφιες στο φεισμπουκ δυστυχως, αλλα και στο δρομο κατι τρελες ας το πουμε "ατακες", που δε πα να διαβαζετε οσο θελετε τη ποιηση σας κουλτουριαριδες, αυτα δε θα τα δειτε πουθενα.

Eχουμε και λεμε:

" ευτυχισμενος ειναι αυτος που αρκειται σ αυτα που εχει"

-κλασμενος θεουλης παρκακι εξαρχειων

"Λεφτα για τους πανκς και οχι για τα τανκς"

-τουαλετες πειρατη

Δειγμα αγαπης. παλαιο.

VideoGrass World Tour!

Αιιντα! που λεει και ο mike.

Πρεμιερα 2 καινουργιων ταινιακιων απο VideoGrass την παρασκευη στο μαγαζι που λεει η αφισα!

Eτσι τα 2 teasers να τρελαθουμε:

VG Retrospect Introduction Video from VIDEOGRASS on Vimeo.

Shoot The Moon Early Teaser from VIDEOGRASS on Vimeo.

v i d e a r a

P5 from Gustavo Amarante on Vimeo.

Got A Life

Το παμε και το καναμε το πικ νικ. γαμω ητανε. παλι καλα που χε γενεθλια και η ιωαννα και φερε παραπανω κοσμο. στησαμε το φαγητακι μας τη μουσικουλα μας, γενικα ενα σωστο κυριακατικο μεσημεροαπογευματακι.

Follow the lady

Sunday's Song!

Yo!

beauty in decay 3!

kthma iola agia paraskeui.

Ντερτια

Σκεφτομαστε υπερβολικα και δε νιωθουμε καθολου,


και οπως ειπα στο βουνο, κανε αυτο που σου λεει η καρδια σου.



αιντα

RAVE-RESIST-REVOLT! Διαδηλώνοντας στην Ουτρέχτη

Σάββατο μεσημέρι στην Ουτρέχτη και  βρέθηκα να διαδηλώνω  τυχαία ανάμεσα σε μερικούς χιλιάδες (αρκετοί για μια μικρή πόλη σαν κι αυτή) και να εντυπωσιάζομαι από τις "συνήθειες'" των συντρόφων της Ολλανδίας. Στην αρχή, για να είμαι ακριβής, δεν κατάλαβα ότι βρισκόμουν σε πορεία. Έγινα ένα με το πλήθος για άλλους λόγους. Ενώ έκανα τη βόλτα μου στο κεντρικό δρόμο της πόλης, άκουσα ξαφνικά δυνατή μουσική να με πλησιάζει. Ύστερα από 3 λεπτά τον πρώτο φορτηγό με είχε φτάσει. Φορτηγά και βανάκια (γύρω στα 4) γεμάτα ηχεία και dj ανεβασμένο στη καρότσα πορεύονταν με πλήθος κόσμου να χορεύει από πίσω τους. Ο καθένας επέλεγε πόσο γρήγορη electro ήθελε να ακούσει, και ακολουθούσε το "stage" του. Αυτό που συνάντησα ήταν αυτό:

Ύστερα από λίγο όμως αντιλήφθηκα πως δεν πρόκειται για κάποιο υπαίθριο rave party. Τα αυτοκόλλητα που κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι ήταν ξεκάθαρα. RAVE-RESIST-REVOLT! Επρόκειτο για διαδήλωση λοιπόν. Ενάντια σε τι όμως; Αμέσως ρώτησα τον διπλανό μου, ο οποίος με χαλαρό βλέμμα, μπυρίτσα και τσιγαριλίκι στο χέρι, μου εξήγησε όσα ήθελα να ξέρω. Η πορεία γινόταν ενάντια στην ακροδεξιά και τον ρατσισμό, ενάντια στο σπάσιμο των καταλήψεων, ενάντια στο καπιταλισμό και τον καταναλωτισμό. Όταν τον ρώτησα για την Ελλάδα, μου απάντησε "και γι αυτό!". Οι πορείες γίνονται όσο πιο ειρηνικές γίνεται, μου επισήμανε, έτσι ώστε να προβάλλονται καλύτερα τα αιτήματα μας από τα ΜΜΕ. Εξάλλου με τις ειρηνικές πορείες συσπειρώνεται και πιο πολύς κόσμος. 

Παρατήρησα λοιπόν προσεκτικά την όλη διαδήλωση. Αστυνομικοί με ποδήλατα (όχι ειδικές δυνάμεις) βρίσκονταν περιμετρικά της πορείας, λίγοι στον αριθμό και σε καμία περίπτωση κάνοντας αλυσίδα. Στα φορτηγά με τα ηχεία υπήρχαν σακούλες σκουπιδιών για τις μπύρες και τα τσιγάρα, ενώ είδα και έναν πάγκο με ροδάκια πάνω στον οποίο έφτιαχναν σφυνάκια. Ο κόσμος χόρευε χωρίς να φωνάζει συνθήματα. Όταν βρεθήκαμε έξω από τις φυλακές, οι διαδηλωτές δυνάμωσαν την μουσική και σήκωσαν τα χέρια τους προς τους φυλακισμένους, τους οποίους και μπορούσες να δεις μέσα από τα παράθυρα των φυλακών.

Μετά από 1 ώρα στους δρόμους, η πορεία κατέληξε σε ένα πάρκο (κλικ για video). Κάθε φορτηγό-stage διάλεξε και μια γωνία, το ίδιο και οι διαδηλωτές. Το πάρτυ -πλέον- συνεχίστηκε μέχρι τις 10, ώρα κατά την οποία οι μουσικές σταμάτησαν και όλοι οι παρευρισκόμενοι καθάρισαν τον χώρο

αν μη τι άλλο, ήταν κάτι διαφορετικό.

(διαδηλωτής με μπούργκα)